Veel plezier

Rotterdamse verdwenen straten van toen


De plaatselijke tijd in Rotterdam:

 

Geschiedenis Rotterdam

Sinds de negende eeuw lag op de plaats van het huidige stadscentrum van Rotterdam de nederzetting Rotta. Deze werd in de twaalfde eeuw onbewoonbaar door overstromingen van de rivier Rotte. Omstreeks 1270 werd in de Rotte een dam gelegd op de plek waar de Hoogstraat de Rotte kruist. Hieraan ontleent Rotterdam zijn naam. Rond deze dam ontstond een nederzetting waar men in eerste instantie leefde van visserij. Al snel werd het ook een handelsplaats en ontstonden de eerste havens. Op 17 maart 1299 kreeg Rotterdam van graaf Jan I van Holland stadsrechten. In het verleden werd er algemeen van uitgegaan dat die nog datzelfde jaar, na de dood van Wolfert I van Borselen (de voogd van Jan I) en Jan I zelf, werden herroepen, maar die visie is niet meer algemeen gangbaar.[3] Hoe het ook zij, op 7 juni 1340 verleende graaf Willem IV van Holland (opnieuw) stadsrechten. In 1360 werd een stadsmuur gebouwd, nadat men daar in 1358 toestemming voor had gekregen van Albrecht van Beieren Lees meer



De Sint Antonius padua kerk-Het Bosje

Sint-Antonius van Paduakerk, beter bekend als de Bosjeskerk (of Boschjeskerk), was een rooms-katholieke kerk in Rotterdam.

De Bosjeskerk werd in 1866 gebouwd iets ten noorden van het Boschje; dat Boschje lag bij de splitsing van wat sinds 1949 het Pompenburg heet en de Goudsesingel. Het was de eerste kerk die door Evert Margry, een leerling van Pierre Cuypers, werd gebouwd. Margry ontwierp een grote driebeukige kruiskerk in de voor deze tijd kenmerkende neogotische stijl. Het oorspronkelijke ontwerp had ook een hoge klokkentoren, maar die is nooit gebouwd.

Bij het bombardement op Rotterdam in mei 1940 werd de Bosjeskerk verwoest. In 1954 werd aan de Hofdijk ten oosten van het pand waarin destijds de Rijksautmobielcentrale (RAC) gevestigd was en tegenwoordig het Stadsarchief (voorheen Gemeentearchief geheten) gevestigd is, een nieuwe kerk[1], de Antonius en Rosaliakerk, gebouwd die in 1991 al weer afgebroken is

Station Delftsepoort

Station Rotterdam Delftsche Poort was een spoorwegstation aan de Oude Lijn van Amsterdam naar Rotterdam. Het station lag ten oosten van het huidige station Rotterdam Centraal.

Eerste station (1847)

Het eerste station Delftsche Poort werd geopend in 1847 bij de voltooiing van de spoorlijn Amsterdam – Rotterdam. Het station werd ontworpen door Cornelis Outshoorn, een assistent van Frederik Willem Conrad. Hij koos voor een neotudorstijl met drie grote bogen over het spoor waar de stoomtrein onder door kon.[1]

Tweede station (1877)

In 1868 werd besloten een spoorwegviaduct (het Luchtspoor) door de stad te bouwen voor de verbinding met Dordrecht. De ligging van het station Delftsche Poort bleek niet te combineren met het aan te leggen viaduct, waarna een nieuw station Delftsche Poort ten noordwesten van het oude station werd gebouwd. Dit station was ontworpen door K.H. van Brederode en werd opgeleverd in 1877.[2] Het eerdere stationsgebouw werd omstreeks 1878 afgebroken.[3]

Door het bombardement van 14 mei 1940 raakte het station Delftsche Poort ernstig beschadigd. Het station werd in 1957 vervangen door het Station Rotterdam CS, dat, behoudens op het stationsgebouw zelf, in de communicatie van de NS sinds 29 mei 2000 Rotterdam Centraal heette.

Verdwenen (straat)naam: Slagveld

Dit pleintje lag bij het Hofplein ter hoogte van de Schiekade en de Diergaardelaan. Oorspronkelijk was het Slagveld groter en strekte het zich uit aan beide zijden van de Schie. Een gedeelte van het plein heette in de 17de en 18de eeuw Stadsplein. De naam Slagveld valt moeilijk te verklaren. Het is heel goed mogelijk dat de verklaring moet worden gezocht in de nabijheid van de vroegere stad- of slagboom bij de Kruiskade over de Coolsingel, die eerst in 1803 is verdwenen. Ook kan het zijn dat de naam te danken is aan de herberg ' 't Slach van Goa ' , die even buiten de Hofpoort stond. Deze huisnaam herinnerde aan de strijd die de Hollanders en Portugezen in 1643 en 1644 voerden over de handelsnederzettingen in Voor-Indië, waaronder de Portugese plaats Goa. Het Slagveld was in de 18de eeuw geheel met bomen beplant, waardoor ook gesproken werd van de Bosjes of de Wandelbosjes bij de Delftsepoort. Bij besluit B&W 28 januari 1949 werd de naam ingetrokken.



Rating: 3.6666666666667 sterren
3 stemmen


Zandstraat-Rotterdam

Zandstraat

Deze naam is vastgesteld op 30-10-1979 door het college van burgemeester en wethouders.

Deze straat herinnert aan de Zandstraat die voor 1936 in deze buurt lag. Bij besluit van B&W 14 november 2013 werd de straat verlegd ten noorden van het Raamplein. De straat droeg eerst de naam Roodezandstraat, daar ze werd aangelegd op het terrein van het oude ambacht 'het Roodezand' en uitkwam op de straat, die later als 'Ro(o)dezand' bekend werd. De voorloorlogse Zandstraat liep van de Raamstraat naar de Leeuwenstraat.

 


Rotterdam Zeevismarkt

Zeevischmarkt bevond zich bijna drie eeuwen lang op de kop van de Leuvehaven, oftewel op de huidige Blaak. Het was het centrum van de vishandel in Rotterdam

Verdwenen (straat)naam: Zeevischmarkt

Markt tegenover de Leuvehaven ten westen van de Noordblaak. Op deze plaats was ze gevestigd sinds 1635. De dichter Dirk Smits gaf in 1750 nauwkeurig aan welke vis op de Zeevischmarkt werd verhandeld: 'Krimpzalm, tarbot, schellevisch, heilbot, kabeljauw en tongen, schol en 't geen ooit visschers vongen tot gerechten van den disch'. De markt was overdekt; ze werd in 1822 en in 1881 geheel vernieuwd. Bij besluit B. 30 juni 1942 werd de naam ingetrokken.